MUZIEK IN ‘T STEDJE
mei 2011…
Kristel Roulaux met The Nines op podia van ZOKS en Texfree
Nieuwjaarsdag van dit jaar had de band haar eerste officiële optreden tijdens de vijfde editie van Bands on the Run. Amper een half jaar later staat The Nines al op de podia van het ZOKS Festival en het Texfree Festival. Het kan verkeren, Bredero wist het ons pakweg vier eeuwen geleden al te vertellen.
Je zou haast veronderstellen dat The Nines is geformeerd rondom zangeres Kristel Roulaux. Zij reikte immers anderhalf jaar geleden tot een derde plaats tijdens Popstars. Niks blijkt echter minder waar. De band werd het vorig jaar opgericht door gitarist Roel Konings, vriend van Kristel, bassist Dave Wijnans en drummer Tom Wetzels. Het drietal was nog op zoek naar een zanger. Kristel was inmiddels bezig met haar eigen Motown-project, iets waar ze nog steeds mee bezig is. Omdat ze met achtergrondzangeressen en een blazerssectie werkt, vergt het nog veel tijd om het project van de grond te krijgen. De vergeefse zoektocht van Roel Konings en zijn mannen leidde uiteindelijk tot het onvermijdelijke, Kristel Roulaux werd de zangeres van de nieuwbakken band. Geinig en tegelijkertijd vreemd detail, de bezetting van The Nines is vrijwel identiek aan die van de inmiddels opgeheven band Kings Eyes waarin Roel Konings, Dave Wijnans en Kristel Roulaux ook al speelden. Waarom dan niet onder de naam Kings Eyes verdergaan, de band had toch al een zekere reputatie opgebouwd? “Na Popstars zijn we als Kings Eyes nummers gaan spelen die ik tijdens Popstars heb gezongen”, legt Kristel uit. “We waren meer een popband, daarvoor eigenlijk ook al. En Roel wilde toch echt een bluesrockband.” The Nines bedient zich vrijwel alleen van eigen composities. Kristel en Roel schrijven de melodieën, Kristel voorziet de songs van teksten. Een onbevroede gave waarvan Kristel niet eens wist dat ze het in zich had. “Het schrijven van teksten gaat me verbazingwekkend goed af”, meldt de Venlose. “Ik gebruik meestal ervaringen van vrienden of bekenden en pas die op mezelf toe. De tekst rolt er dan vanzelf uit.”
Popstars
Het is alweer anderhalf jaar geleden dat Kristel furore bij Popstars maakte. Veel heeft ze er op financieel gebied niet aan over gehouden. En hoewel ze op straat nog steeds herkend wordt is ze er ook op artistiek gebied niet veel wijzer van geworden. Er bestaat nu eenmaal een gigantisch verschil tussen het wekelijks in de schijnwerpers staan op de televisie en een optreden in jongerenactiviteitencentrum Jackx amper een jaar later. Toch had ze het voor geen goud willen missen. Kristel: “Het is een fantastische ervaring geweest die niemand me meer afneemt. Bovendien heb ik er ontzettend veel van geleerd. Natuurlijk vind ik het jammer dat ik niet gewonnen heb, anderzijds is het natuurlijk wel zo dat ik gewoon mijn eigen ding kan blijven doen. Ik ben en blijf de nuchtere Kristel, iemand die dolgraag zingt.” Kristel straalt ambitie uit. Ze wil hogerop. Ze wil zingen op Moulin Blues, het grootste bluesfestival van Nederland, een wens die ook haar vriend Roel koestert. Ze wil spelen op het Bluesfestival in Tegelen. Kortom, ambities die er niet om liegen, ambities ook waarop andere zeer getalenteerde Venlose bands als Touchin’ Tongues en V-Male zich stuk beten. Voeg daarbij dat veel bands ter ziele gaan omdat de gitarist, zanger of drummer verblijd zijn met de komst van een kind of fulltime moeten werken omdat er nu eenmaal brood op de plank moet komen en de vraag lijkt gerechtvaardigd waarom Kristel en haar kornuiten wel hun doel zouden bereiken. Kristel: “In deze wereld ben je nergens zeker van, maar we gaan er vol voor. Een kind? Ach, ik denk dat ik dat wel kan combineren met het maken van muziek.”
The Nines is te zien en te horen tijdens het ZOKS Festival, zaterdag 25 juni van 18.45 tot 19.30 uur en tijdens het Texfree Festival, vrijdag 8 juli van 21.30 tot 22.30 uur. Meer info op www.thenines.nl.
maart 2011…
Dance evenement SENS11 luidt de lente in Venlo in (foto’s: Tim Leguijt)
SENS11 is een muziekevenement met een uniek concept, bedacht door mensen met en zonder een (verstandelijke) beperking en bestemd voor dezelfde doelgroepen. Tijdens een gewoon dancefeest gaat het veelal alleen om muziek en lichtshow, SENS11 voegt daar visuals, trillingen en geur- en smaaksensaties aan toe door de aanwezigheid van artiesten, videojockeys, dansers, aromajockeys, lichtkunstenaars en smaakperformers. Dat circus strijkt 19 maart neer in poppodium Perron 55 in Venlo. De organisatie is in handen van de stichting Skyway uit Rotterdam.
Skyway is een ideële stichting die mensen met en zonder een beperking bij elkaar brengt en niet kijkt naar wat mensen niet kunnen, maar naar wat ze juist wel kunnen. De stichting stimuleert, motiveert en ondersteunt mensen om op basis van eigen kracht actief deel te nemen aan activiteiten die voor hen in eerste instantie niet toegankelijk lijken. Vanuit die gedachte is SENS11 ontstaan. “Het evenement komt voort uit een trainingstraject van jongeren met en zonder een beperking”, vertelt Endo Voet, projectleider Communicatie SENS11. “Mensen met een beperking storten zich niet zo snel in het uitgaansleven. Maar wanneer je ze een lied op je IPod laat horen, vinden ze dat vaak supervet. Dus hebben ze met elkaar zitten brainstormen over zaken die hen aanspraken. Ze hebben hun krachten en talenten ontwikkeld en zijn daarmee grensverleggend bezig geweest. Dit evenement is daar het resultaat van. Het is de bedoeling dat de verschillende groepen van elkaar leren en elkaars leven zo verrijken.” Mensen met een beperking ontwikkelen andere zintuigen vaak sterker. Bezoekers die slecht of niet kunnen horen zullen de intensiteit van SENS11 toch ervaren doordat andere zintuigen extra geprikkeld worden door bijvoorbeeld een aromajockey die via twee ventilatoren die naast de draaitafels staan, geuren de zaal inblaast. Die geuren zijn op de muziek afgestemd. Een verlichte dansvloer zet de muziek om in trillingen en dan is er natuurlijk ook nog de indrukwekkende line-up van het evenement die vele liefhebbers trekt. Bezoekers kunnen ondermeer losgaan op de beats van de voormalige 3FM dj Luciën Foort en een optreden van Puresang, een gezelschap dat zorgt voor een uniek samenspel tussen gitaren en dancemuziek. FeestDJRuud komt ook een optreden verzorgen, hij is onder meer bekend van zijn optredens op het SOLAR Festival. De rest van de avond zal gevuld worden door de lokale dj’s El Bento en Maximus.
Minder geremd
SENS11 is overigens geen onbekend fenomeen in Noord Limburg. Al drie keer sloeg Skyway haar dancetenten op tijdens Funpop, een openluchtfestival voor mensen met een verstandelijke beperking. Toch benadrukt Endo Voet dat SENS11 er voor iedereen is. Het is ook een van de primaire gedachtes achter het evenement. Alle doelgroepen, met of zonder beperking, bij elkaar brengen. “Het is gewoon een fantastische ervaring die je niet snel ergens anders mee zult maken”, zegt Voet. “Een avond in een discotheek komt laat op gang, meestal nadat er al de nodige slokken drank zijn genuttigd. Daar is bij SENS11 geen sprake van. Dat komt omdat mensen met een beperking veel minder geremd zijn. Ze proeven de sfeer en gaan meteen los en de ‘reguliere’ bezoeker gaat daarin dan ook mee.” SENS11 vindt op 19 maart plaats in Perron 55 in Venlo. Aanvang 20.00 uur. (loupatty.nl)
Les Jaguars, december 2010…
Les Jaguars houdt het voor gezien en geeft afscheidsconcert
De Rolling Stones zullen de Venlose band overleven. Terwijl de Britse band nog vrolijk rondtoert, komt er een einde aan het bestaan van de roemruchte Les Jaguars. De volgende maand geeft de band een laatste concert in ’t Pumpke in Venlo.
De eerlijkheid gebiedt natuurlijk te zeggen dat Les Jaguars het bij lange na niet zover schopte als Jagger en Co. Dat wil niet zeggen dat Les Jaguars vanaf de oprichting geen successen te vieren hadden. De talrijke optredens, met name in Duitsland, en gewonnen talentenjachten duiden daar wel op. De eerlijkheid gebiedt ook te zeggen dat Les Jaguars in 1963 werd opgericht en vijf jaar later alweer ter ziele ging. Gitaristen, zangers, drummers en bassisten leerden jonge dames kennen en daar kwamen ook destijds al kinderen van. De band bediende zich in de beginjaren van covers en daar is nooit verandering in gekomen. In de jaren zestig maakten Jo en Twan Heiligers, Hay van Haandel, John Seelen, Rudy Hooper, Walter Matherus en John Davans deel uit van de band. De meeste bandleden waren afkomstig uit de oude wijk Genooi en het was dan ook niet vreemd dat er in 2000 een reünieconcert plaatsvond in De Witte Kerk. Hooper, Matherus en Davans hadden weinig trek in het nieuwe, eenmalige avontuur en zegden af. Zij werden vervangen door Milco Verrijdt en Carlo van der Heijden. Het eenmalige optreden werd een doorslaand succes en het bleek de opmaat naar een hernieuwde carrière. “We hebben in 1999 eerst een half jaar gerepeteerd voordat we aan het karwei begonnen”, herinnert Carlo van der Heijden zich. “Jo Heiligers is een vriend van mijn ouders. Ik zit al vanaf mijn dertiende in de business, dus ze vroegen me of ik Walter wilde vervangen. Bassist Milco Verrijdt, met wie ik samenspeel in Five Live Acoustic, wilde ook wel meedoen.”
Ander vaatje
Het repertoire werd uitgebreid. Waren het voorheen covers van de Stones, Beatles en Troggs die de band speelde, in het nieuwe millennium bediende Les Jaguars zich ook van nummers van Dire Straits, Creedence Clearwater Revival en Santana. “Die oude muziek uit de zestiger jaren bestond meestal uit drie of vier akkoorden”, vertelt Carlo, “wanneer je nummers van Santana gaat spelen, moet je uit een heel ander vaatje tappen. Dus we repeteerden veel waardoor we technisch ook steeds beter werden en de nummers steeds beter klonken.” Tien jaar hield de tweede editie van Les Jaguars het vol. Toen doken hier en daar wat gezondheidsklachten op en ziet de band zich genoodzaakt een punt achter het bestaan te zetten. Maar niet zonder een waardig afscheid op 11 december. Een afscheid met een lach en een traan. En dat geldt zowel voor de bandleden als de vele trouwe fans. Carlo: “Ach, we hebben veel leuke dingen meegemaakt. We werden eens door de huisartsenpost gebeld met de vraag of we een optreden wilden verzorgen. We dachten eerst nog even dat ze het verkeerde orkest hadden gebeld. Maar nee, ze wilden ons echt. Waren we niet blij mee. Stijve doktoren, wat moesten we ermee. Maar ze stonden al met z’n allen op de dansvloer toen we aan het soundchecken waren.” (loupatty.nl)
Unieke samenwerking tussen gitaarschool en studio
Een studio en een gitaarschool gehuisvest op de derde etage van een pand aan de Maaskede in de wijk Q4 in Venlo. Een ongebruikelijke combinatie, althans zo lijkt het. Toch ligt de samenwerking tussen Karel Koster en Johnny Suitela voor de hand want de aanschaf van een digitaal mengpaneel met firewire die direct aan een pc gekoppeld kan worden, maakt veel mogelijk.
De ramen van het televisiekamertje staan wagenwijd open en bieden een fraai uitzicht op Mooder Maas en het rondscharrelende, veelal Duitse publiek. Het kamertje maakt deel uit van de gloednieuwe Suiteland Studio waar ook de JBG Gitaarschool van Johnny Suitela is ondergebracht. Suitela, bevoegd docent Wereldmuziek, en zijn compagnon Karel Koster exploiteren de studio en repetitieruimte sinds 1 april van dit jaar gezamenlijk. De school staat los van de studio, maar heeft wel een aanvullende functie. Leerlingen kunnen er eigen of bestaande composities die ze spelen opnemen en het resultaat snel beluisteren tijdens workshops die er gegeven worden. Suitela: “Sinds kort beschikken we over een digitaal mengpaneel met firewire in combinatie met Steinberg Nuendo. Het grote voordeel van deze combinatie is dat er ook op locatie live- of repetitieopnames gemaakt kunnen worden.” Suitela nam de gitaarschool in 2007 over van Tasilo Pieck. Pieck zag geen kans zijn werkzaamheden voor Motown Music Café te combineren met het geven van gitaarlessen en hij deed de school van de hand. De school was toen ook al aan de Maaskade gevestigd, alleen op een plek die op de slooplijst van de gemeente stond. Suitela houdt zich voornamelijk bezig met soloprojecten en maakt gebruik van gastmuzikanten. Uitzondering daarop is de band Nuevo Sonido waarbij hij nauw samenwerkt met zangeres Sandy Polderman met wie hij onlangs de tweede cd genaamd Domingo opnam. Het schijfje is inmiddels via de site van Suitela te koop. Het pand waar Suitela met zijn school startte, ging onder de slopershamer en ligt nu plat.
Nuevo Sonido
“De gemeente Venlo kwam met een geweldig alternatief aan de Maaskade 27”, vertelt Suitela. “En ik ben er echt op vooruit gegaan. In het vorige pand zat geen verwarming en er was zelfs geen toilet. Al die faciliteiten zijn er nu wel. Bovendien zijn de ruimtes een stuk groter.” Het nieuwe onderkomen bood ook kansen voor een samenwerking tussen Koster en Suitela. Koster is ook al geen onbekende is de Venlose muziekscene. De pianist maakt nog steeds deel uit van de legendarische Venlose formatie Decennium en hij was jarenlang actief in zijn studio Copycat Productions. Die activiteiten stonden de laatste tijd door omstandigheden op een laag pitje. Koster: “Johnny had al vaker op samenwerking aangedrongen, maar het oude pand leende zich er niet voor. De ruimtes waren gewoon te klein. Johnny heeft veel van zijn soloprojecten in mijn studio opgenomen en het klikte gewoon ontzettend goed tussen ons. Nu kunnen we de krachten bundelen en studio en school met elkaar combineren, ook al omdat ik pianoles kan geven.” De cd van Nuevo Sonido is te koop via de website van Johnny Suitela. Daar is ook meer informatie over studio en school te vinden. www.villasuitela.com. (loupatty.nl)
Foto: Limpe Iven
De Sleazy Dreams van Miss Daisy
In 2003 stond de band op het podium van Bospop en een doorbraak leek op handen. Die kwam er niet. Toch zaten de jongens van de van oorsprong Venlose band niet bij de pakken neer. Integendeel. De vorige week presenteerden gitarist Joep van Eijk en de zijnen de eerste volwaardige langspeler Riding Miss Daisy in The Rambler in Eindhoven.
De VPRO omschreef een optreden van Sleazy Dreams eens als ‘een stoere bandbus met af en toe valse claxon en hier en daar een deukje. Maar met een motor zo sterk als een tank, een motorgeluid uit de jaren tachtig en blinkende velgen. Een zanger die met zijn rauwe stem en duivelse ogen het publiek bespeelt, lekker rafelige meerstemmige zang en dubbelloopse gitaarsolo’s.’ “Deze cd is stukken beter dan alle vorige cd’s die we hebben gemaakt”, vertelt gitarist Joep van Eijk, “we produceren een eigen geluid. Onze muziek is een combinatie van drie verschillende stijlen. Rock uit de jaren zeventig met meerstemmige gitaarwerk, poppunk met ‘catchy’ zanglijnen en invloeden van britpop. De composities op het album hebben we samen geschreven. Dat is een heel proces. Een riedeltje dat ontstaat in het oefenhok dat verder wordt uitgewerkt bijvoorbeeld. Wat knippen, plakken, per mail versturen en kijken wat anderen ervan vinden.” Riding Miss Daisy bevat een elftal nummers. Sleazy Dreams nam de cd geheel in eigen beheer in Eindhoven op in een professionele studio. De cd moet het nieuwe uithangbord van de band worden. Van Eijk hoopt ook dat radiostations de cd oppakken. De band ging in 2000 onder de huidige naam van start. Het was de tijd van de opkomst van het internet. De jongens dachten op een gewiekste manier mee te varen op de golven van de digitale snelweg. De naam Sleazy Dreams is afkomstig van de voormalige pornosite sleazydream.com. De bandleden hoopten op mishits van het surfende publiek om zo veel hits voor hun eigen site te genereren.
Zomerparkfeest
“We dachten dat platenmaatschappijen in ons geïnteresseerd zouden raken bij het zien van zoveel hits”, legt Van Eijk uit. Die vlieger ging niet op en de band moest vertrouwen op eigen kracht en creativiteit. Hoewel veel bands zich toeleggen op het spelen van covers omdat zaaleigenaren dat soort bands boeken omdat ze veel bezoekers trekken, heeft Sleazy Dreams altijd vastgehouden aan het spelen van eigen repertoire. Van Eijk: “Wanneer je alleen maar covers speelt, ben je net een levende jukebox. De uitdaging is niet erg groot. Het is toch veel mooier wanneer de tent vol zit met mensen die voor jouw muziek komen. Het is een soort zelfbevestiging die wordt gevoed door eigen creativiteit.” Sleazy Dreams won het Weerter Amateur Festival (WAF) en mocht dientengevolge in 2003 een optreden tijdens Bospop verzorgen. Het leek een opmaat naar een landelijke doorbraak. Ook dit keer ging die vlieger niet op. “Een droom die geen werkelijkheid werd”, zegt Van Eijk. “We konden de verwachtingen niet waarmaken. We waren jongens met een baan en een hypotheek. Dat geef je niet zomaar op.” Sleazy Dreams ligt weer op koers en de ambitie om minstens twintig keer per jaar op te treden, zal met de verschijning van Miss Daisy geen probleem zijn. Van Eijk hoopt stiekem ook nog eens op het podium van ZOKS of het Zomerparkfeest te mogen staan. Van Eijk: “Eerst maar eens zien hoe het publiek op de nieuwe cd reageert. Ik ben er in elk geval apetrots op.” (loupatty.nl)
Midlife Cruise, december 2008…
Midlife Cruise terug van weg geweest
Nieuwjaarsdag 1996 trok de band de stekker eruit. Einde verhaal. De bandleden hadden het gewoon te druk met andere bands en projecten. Maar zie, dertien jaar later, wederom op nieuwjaarsdag, gaat de stekker er weer in en Midlife Cruise pakt de draad vrolijk weer op. Donderdag 1 januari is de band weer te zien en te horen in stadskefee Pollux.
En dat de tent vol zal zitten, lijdt geen twijfel. Begin jaren negentig maakte Midlife Cruise furore met het spelen van liedjes uit eind jaren zestig en begin jaren zeventig. Sha la la la lee en Lazy Sunday van de Small Faces, Get Back van de Beatles, Sunny Afternoon en You really got me now van de Kinks, het zijn evergreens die nu nog vrijwel iedereen kent en die op het repertoire van Midlife Cruise stonden en nog steeds staan. Hoewel, na diverse repetities bleek alles niet zo gladjes te verlopen als gehoopt. “We hadden meer dan honderd nummers op ons repertoire staan”, vertelt zanger en gitarist John Verhaegh. We dachten dat we het wel even zouden oppikken, maar dat viel tegen. Soms vroegen we ons wel eens af hoe dat ook alweer zat met de eerste of tweede stem.” De band ontstond in 1990 in café De Gooie Geis in Venlo. Gitarist John Verhaegh en zanger Hay Witjes, bekend van Decennium, besloten samen met andere vaste bezoekers, waaronder Koos Koster, van het café een sixties band op te richten. Vier jaar speelde de band met veel succes in Venlo en omgeving. Midlife Cruise is bijna onlosmakelijk verbonden met Boy Cremers, de huidige uitbater van stadskefee Pollux. Het eerste optreden van Midlife Cruise vond in café Eugenie plaats en het afscheidsconcert werd in Causerie de Boulevard gegeven. In beide etablissementen zwaaide Cremers de scepter. Midlife Cruise anno 2009 is qua bezetting iets gewijzigd. Zo zijn de originele drummer en toetsenist deze keer niet van de partij. “Toen ik Hay Witjes afgelopen zomer voorstelde om weer eens wat samen te gaan doen, hadden we niet het plan om Midlife Cruise te herenigen”, vertelt gitarist en zanger John Verhaegh. “Daar was helemaal geen sprake van. We wilden gewoon met de mensen waar we de afgelopen jaren wel eens wat samen hadden gespeeld op verjaardagen en sessies weer wat oude nummers ten gehore brengen, want die muziek blijven we tof vinden. Tijdens die sessies werd van alles en nog wat gespeeld, maar ik wilde liever één bepaalde stijl zodat de band een eigen gezicht zou hebben. Vanaf de eerste repetitie hebben we voornamelijk geput uit het repertoire van Midlife Cruise. Dus waarom niet de naam weer gebruiken? Mensen associëren ons toch direct weer met Midlife Cruise.”
Toetsenist en drummer
De toenmalige toetsenman maakt al jaren geen muziek meer en Witjes benaderde ook de voormalige drummer. Deze had echter ook zo zijn bezigheden, en hij had er geen moeite mee dat iemand hem zou vervangen. Verhaegh: “Het zou erg lullig zijn als we zomaar weer opdoken onder de oude naam zonder iets te laten weten. Maar dat was geen probleem. Hij zal op 1 januari zeker komen kijken.” De twee afwezigen moesten derhalve worden vervangen. De keuze viel op Karel Koster op toetsen en Herm Klaassens op drums. Midlife Cruise zal twee sets van een uur ten gehore brengen. Vroeger was dat wel anders. Verhaegh: “Dan speelden we drie sets van drie kwartier en nog een toegift van pakweg een uur. Je merkt dat je ouder wordt. Mijn stem kan dat niet meer aan. Het is ook lang geleden dat ik ook leading vocals voor mijn rekening heb genomen.” De kans dat Midlife Cruise in de toekomst een cd uit gaat brengen is vrijwel nihil. Verhaegh gelooft ook niet dat daar behoefte aan is omdat het veertig jaar geleden al eens op vinyl werd gezet. Een live cd sluit de gitarist overigens niet uit. Het optreden in stadskefee Pollux is niet eenmalig. Het is de bedoeling dat de band vaker op gaat treden. Midlife Cruise zal in de volgende bezetting optreden: Hay Witjes (zang en gitaar), John Verhaegh (zang en gitaar), Koos Koster (zang en bas), Karel Koster (zang en toetsen) en Herm Klaassens (drums). (loupatty.nl)
Venlonaar Sef Thissen en Lange Frans in een ‘onmogelijk’ duet
Ze zijn in augustus bij RTL4 te zien en in november bij de NCRV. Het nummer kwam deze week op de tiende plaats van de top honderd binnenstormen. Lange Frans en Venlonaar Sef Thissen hebben het er maar druk mee. Het lied Zwaard van Damocles blijkt een groot succes.
Een rapper en een operazanger die samen op het podium staan. Het lijkt een vreemde combinatie, en het moet gezegd: Sef Thissen zag het aanvankelijk niet zo zitten. Gerold Olieberg was de oorspronkelijke ‘aanstichter’ van een welhaast onmogelijke missie. Olieberg speelt bas in zowel de begeleidingsgroep van Lange Frans als in het Olieberg Trio dat Sef Thissen en zijn echtgenoot Leta Bell begeleidt. “Ik heb een kenningsmakingsgesprek met hem gehad”, vertelt Thissen, “en dat verliep bijzonder positief. Toch was het voor mij lastig te bepalen of het allemaal wel mogelijk was. Voor mij bestaan er maar twee soorten muziek. Goede en slechte.” Zwaard van Damocles is van de hand van producer Han Koreneef, bekend van Marco Borsato. Hij is ook de producer van een crossover album waar de 33-jarige operazanger momenteel mee bezig is. “Zwaard van Damocles is een fantastisch nummer met een boodschap”, zegt Thissen. “De tekst handelt over de vele dreigingen waaraan de wereld bloot staat. Eerst was het de bedoeling dat ik het nummer zou zingen en Lange Frans er doorheen zou rappen. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om ieder apart te zingen. Ik in het chique ABN, Frans in echte straattaal. De overgangen zijn werkelijk bijzonder vloeiend geworden.”
Erkenning
Intussen werkt de bariton gestaag aan zijn carrière. Een lang traject dat het volgend jaar uitmondt in een concerttoer met de Staatsfilharmonie Roemenie onder leiding van de bekende dirigent Marcel Verhoeff. Thissen: “Het is een stuk erkenning en daar ben ik heel blij mee. Ik ben er elke dag mee bezig. Je moet niet alleen je stem verder ontwikkelen, je moet je ook in de materie verdiepen. Dat is ook nodig, want je moet om een aria te kunnen zingen op de hoogte zijn van het verhaal achter het stuk. Opera is nu eenmaal emotie.” Thissen heeft er nog geen idee van of hij in een later stadium van de muziek kan leven. En eigenlijk interesseert hem dat nu even niet. “Ik geniet nu met volle teugen. Ik laat alles op me afkomen en me niet gek maken. Mijn vader zei altijd dat het thuisfront in orde moet zijn. Nou, dat is in orde.” (loupatty.nl)
